بیتکوین ، همان طلای دیجیتال دوست داشتنی ، باز هم رکورد شکنی را شروع کرد ، ۱۰۰۰۰ دلار / ۱۱۰۰۰ دلار / ۱۳۰۰۰ دلار و تا مرز ۱۴۰۰۰ دلار پیش رفت … Wow 
میدانیم که به اندازه ی کافی برایتان هیجان انگیزه ولی آیا سوال نشده که واقعا چرا یک پول دیجیتالی مثل بیتکوین اینقدر ارزشمنده و روز به روز هم دارد ارزشمند تر میشود ؟؟
بلی ، در این مقاله قصد داریم چرایی این ارزشمندی را بررسی کنیم .

دلیل ارزشمند بودن کریپتوکارنسی ها چیست؟

بیش از یک سال قبل، درست زمانی که بیت کوین به بالاترین حد خود رسیده بود من اولین بیت کوین خودم رو خریدم و در تله افتادم. چیزی که من آموخته ام این است که کریپتوها فقط یک نوآوری تکنولوژیک نیستند، بلکه به طور بالقوه تاثیر اقتصادی و سیاسی زیادی بر جامعه نیز دارند. در این مقاله، من در مورد برخی از درس های اقتصاد در مورد کریپتو ها بحث خواهم کرد که من در سال گذشته آموختم تا این فضا را به تازه واردان معرفی کنم .

پول چیست؟

واژه های ، سکه “در بیت کوین” و “ارز” در cryptocurrency به وضوح مورد استفاده آنها را نشان می دهد. آنها قصد دارند یک نوع پول باشند.اما اولین چیزی که به ذهن می رسد احتمالا پول محلی شما برای خرید مواد غذایی است ، اما این پول از کجا آمده؟ چه کسی تصمیم گرفت که این سکه ها، صورتحساب ها یا اعداد در برنامه حساب بانکی شما ارزش داشته باشند؟

یکی از مهمترین مستندات تاریخ در پشت پول، مقاله یی است که با عنوان «Shelling Out: Origins of Money»توسط Szabo تقریبا بیست سال پیش نوشته شده است. وی در مقاله خود، نشان می دهد که چگونه کلاه، پوست، مهره ها و فلزات گرانبها گذشته بواسطه ی کارکردشون پول قلمداد می شدند.

money

 

با توجه به نوشته های Szabo، این اشکال اولیه از پول می تواند به عنوان کلکسیون هم نامیده شود. تمام موارد ذکر شده مطلوب بود، زیرا همه آنها به طور معقول کمیاب بودند. در نتیجه، آنها یک واحد ارزش به حساب می آمدند. پس، اگر شما مالک چیزی هستید که دشوار بدست می آید و تعداد زیادی از افراد هستند که می خواهند آن را داشته باشند، این بدان معنی است که محدود بودن این اجناس باعث بالا بودن ارزش آن می شود. این کالاها که از لحاظ اجتماعی مطلوب بودند و بنابراین یک ارزش محسوب می شدند در نهایت، تشکیل کلکسیون هایی دادند که به طور مطلوب به عنوان یک واحد ارزش و نیز به عنوان یک واحد حساب کاربری عمل می کردند، چیزی که برای بیان ارزش در آن استفاده می شود (به عنوان مثال “… ارزش … پوست” است).

پول نیز می تواند به عنوان یک موسسه اجتماعی در نظر گرفته شود؛ مشابه مکانیسم نظم اجتماعی که رفتار افراد در یک جامعه را مدیریت می کند. با استفاده از یک نوع از پول میتوان برای نشان دادن ارزش و تخصص کار استفاده کرد .

در طول قرن های گذشته، طلا “فلز زرد” بود که به عنوان پول استفاده می شد. سکه ها با طلا و نقره با وزن خاصی بودند، بنابراین مقدار مشخصی از ارزش را نشان می دادند. در حالی که این پول کالای عملی بود به عنوان واحد نیز حساب می شد. ویلیام استنلی جوونس، اقتصاددان در سال ۱۸۷۵ توضیح داد که در نهایت ، نماینده پول به شکل یادداشت های بانکی بوجود آمد. این گواهی ها نشان دهنده مقدار مشخصی از طلا بود که در بانک ها ذخیره می شد. طبق این فرض که این بانک ها می توانند به اندازه ی پول همانطور که در گواهی ها نشان داده شده است، اعتماد کنند. نماینده پول یا همان گواهی بانکی ذخیره ی خوبی از ارزش و یک ابزار مناسب برای مبادله بود، به علاوه از نظر حمل آسان تر بود.

در سال ۱۹۴۴، در طول جنگ جهانی دوم، نمایندگان ۴۴ کشور با سیستم پولی معروف به سیستم Bretton Woods موافقت کردند. کشورهای عضو در این سیستم با معادل شدن حسابهای بین المللی خود با دلار، که می توانست هر اونس طلا را معادل ۳۵ دلار در نظر بگیرد توافق کردند. در نتیجه، دلار آمریکا به ذخایر ارزی جهان تبدیل شد و ارزش تمام ارزهای دیگر به دلار تعبیر شد. با توجه به جایگاه مطلوب ایالات متحده در این سیستم، فرانسه به عنوان “حق امتیاز غیرمنتظره از آمریکا” یاد کرد.

 

fiat money

 

در سالهای بعد، پس از جنگ جهانی دوم، این سیستم به خوبی کار کرد. با این حال، با توجه به توازن منفی پرداخت ها، افزایش بدهی عمومی به دلیل هزینه های جنگ ویتنام و تورم پولی توسط صندوق فدرال ایالات متحده، بانک ها شروع به صرف پول بیشتر از ذخایر طلای خود کردند ( این شد استارت تورم و تولید و خرج شدن پول های بدون پشتوانه )، برخی از کشورهای اروپایی از سیستم برتون وودز خارج شدند و دلارهای خود را با طلا بازخرید کردند و در نتیجه به افزایش تورم و بیکاری دامن زدند. در سال ۱۹۷۱، ریچارد نیکسون، رییس جمهور ایالات متحده، مجموعه ای از اقدامات اقتصادی به نام “شوک نیکسون” که شامل جدا شدن دلار از طلا بود، ارائه کرد. در نتیجه، دلار به پول نقد (فیات) تبدیل شد. فیات پولی بدون ارزش ذاتی است که توسط یک دولت تنظیم می شود. امروزه هر پول ملی یک نوع پول نقد (فیات) است.

چگونه پول نقد یا همان فیات خلق شد؟

پس از جدا کردن دلار از طلا، نقل شده که نیکسون اظهار کرد: “من در حال حاضر یک Keynesian هستم”. آنچه نیکسون به آن اشاره کرد، یک نظریه کلان اقتصادی است که به نام اقتصاد کینزی شناخته شده است، که مجموعه ای از اقدامات را برای سیاست گذاران جهت تثبیت نوسانات در چرخه تجاری توصیف می کند. برای کاهش بیکاری در طی رکود اقتصادی، Keynesian فکر می کنند بهتر است که دولت ها پول قرض کنند که یک نوع صرفه جویی در زیرساخت عمومی است. بر اساس این اعتقاد هجوم پول در سراسر اقتصاد گسترش خواهد یافت.

واضح ترین راه ایجاد هجوم پول جدید به اقتصاد، ضرب سکه یا چاپ اسکناس است. بانک های مرکزی پس از آن این پول جدید را بین دولت ها یا بانک های خصوصی توزیع می کنند که در سراسر اقتصاد گردش می کند. این هجوم پول جدید ممکن است به تورم منجر شود، زیرا قدرت خرید ارز با گذشت زمان کاهش می یابد، و تهدید عملکرد آن ، به عنوان یک ذخیره کننده بلندمدت ارزش است.

history_of_money

 

با این حال، پول جدید (اگر چه از لحاظ فنی و اعتبار) نیز در اقتصاد به دلیل ذخایر کسری بودجه، که رایج ترین سیستم بانکی در سراسر جهان است، شروع به گردش می کند. بر خلاف بانکداری کامل، در بانکداری کسری بودجه فقط بانک موظف است که یک مقدار مشخصی از کل مبلغ پولی که آنها به وام دهنده ها در ذخایر خود داده اند را داشته باشند. بنابراین، ایجاد تنها مقدار کمی از پول جدید توسط یک بانک مرکزی و یا مقدار پول اضافه شده به حساب پس انداز می تواند مقدار بسیار بیشتری از پول اضافه شده به گردش در یک اقتصاد باشد.

ضعف بانکداری کسری بودجه این است که به شدت بر این فرض استوار است که همه در آن واحد نیاز به تمام پول خود ندارند و بنابراین به سیستم اعتماد می کنند. هنگامی که مردم اعتماد به سیستم را از دست می دهند می خواهند پول بیشتری را از بانک برداشت کنند، که این امر ممکن است به سقوط بیشتر ارزش پول بیانجامد و درنتیجه تورم !

چندین بانک در جریان بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ دست داشتند. واضح است که وام های زیر ساختی در ابتدا نقش مهمی ایفا می کردند وام های زیرساختی به معنای قرض دادن پول به کسی است که ممکن است دچار مشکل در بازپرداخت وام در یک زمان معین باشد. در حین حباب قیمت مسکن، ابتدا مردم پول قرض گرفتند تا خانه بخرند؛ زیرا آنها افزایش قیمت ها را پیش بینی کرده بودند. با توجه به اینکه بانک ها وام دهندگان پول برای خرید مسکن بودند اقساط ماهانه کاربران به اضافه سود آن را به محصولات پیچیده تر مالی (مانند اوراق بهادار تحت پوشش و وام های تعهدات بدهی) که به دفاتر دولتی و بانک های سرمایه گذاری فروخته می شدند، بسته بندی می کردند. در نتیجه، یک اثر دومینو از بدهی هایی که نمی توان پرداخت کرد، ناشی شد و ابزارهای مالی تخفیف داده شد، که به شدت بر اقتصاد جهان تاثیر می گذارد.

domino-effect

پس از بی ثبات شدن اقتصاد جهانی بحران بدهی اروپا در سال ۲۰۰۹ تشدید شد. چندین کشور اروپایی (یونان، پرتغال، اسپانیا، ایرلند و قبرس) قادر به پرداخت بدهی های اداری خود نبودند.

مدل اقتصادی کینزی و مدل اقتصادی نئولیبرال که در دهه ۱۹۸۰ به دنبال هم قرار گرفتند، به افزایش تولید ناخالص داخلی سالیانه (GDP)، که یک معیار برای ارزش تمام کالاها و خدمات تولید شده بود، کمک کرد. با این حال، این نیز با هزینه قابل توجه افزایش بدهی های ملی صورت گرفت. به خصوص موضوع نگران کننده این بود که پس از بحران پولی سال ۱۹۷۰، بدهی ملی ایالات متحده بیش از تولید ناخالص داخلی افزایش یافت، که این امر نشان می دهد بدهی های ملی به تدریج بی ثبات می شود.

منتقدان مانند نامزد ریاست جمهوری پیشین آمریکا، رون پل معتقدند سیستم فعلی یک حباب است که اگر به استاندارد طلا بازگردد، می ترکد. در حالی که پولس طرفدار ارزهای حمایت شده از طلا است ،او ارزهای رمزنگاری مانند بیت کوین را به عنوان یک جایگزین جالب می بیند.

احتمالا بعد از خوندن این مقاله تا حدودی با تاریخچه ی پول و شروع فرایند ارزش گذاری و سیاست های درست و غلط آن آشنا شدید ولی  اینکه ارز های رمزنگاری در کجای این روند رو به تکامل قرار گرفته اند و چطور در کنار پول های فیات فعلی دوام میاورند و چگونه با غول های بانکداری رقابت میکنند را در مقاله ی آینده ی اکسچنج هال توضیح میدهیم .

منبع : hackernoon.com

امتیاز
[تعداد رای: ۰ میانگین: ۰]

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *